Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

“Το αηδόνι και το τριαντάφυλλο” - Διερευνητική δραματοποίηση

Προσέγγιση μέσω Διερευνητικής Δραματοποίησης του διηγήματος “Το αηδόνι και το τριαντάφυλλο” του Όσκαρ Γουάιλντ



1.      Ευαισθητοποίηση

Ακίνητοι στεκόμαστε όρθιοι διασκορπισμένοι στο χώρο. Σκοτάδι για λίγη ώρα. Παρατηρούμε το περιβάλλον μας. Είμαστε στη πλατεία της πόλης, εκείνη την ώρα την πρωινή όπου ακόμα τα φώτα των δρόμων δεν έχουν σβήσει. Οι άνθρωποι στα σπίτια τους μόλις που ετοιμάζονται να φορέσουν τα παπούτσια τους για να ξεκινήσουν για τις δουλειές τους. Το μόνο που μπορεί κάποιος να δεί σε αυτή τη πλατεία είναι ίσως ένα αδέσποτο σκύλο ξαπλωμένο σε κάποιο  παγκάκι ή μιλούνια περιστέρια όλα μαζί σε κάποια γωνιά να σχηματίζουν ένα γκρι χαλί στη πλατεία ή ακόμα και κάποιο ρούχο πεταμένο παράμερα στον  κάδο. Φώτα. Περπατάμε στη πλατεία παρατηρώντας απλά ότι βλέπουμε σε αυτή από μακριά. Δε μας ξαφνιάζει η παρουσία τους στη πλατεία αλλά η ώρα αυτή που βρεθήκαμε εκεί μας κάνει να βλέπουμε γύρω μας με πρωτόγνωρη περιέργεια.. Βρησκόμαστε στη θέση μας σε κάποιο σημείο της πλατείας  και δημιουργούμε μια παγωμένη εικόνα. Ο εμψυχωτής ζωντανεύει μία μία τις παγωμένες εικόνες και ρωτά να μάθει τι αναπαριστούν. Αφού ζωντανέψουν όλες οι παγωμένες εικόνες, τα σώματα περπατούν στο κέντρο της πλατεία. Η κίνηση των σωμάτων θυμίζει την κίνηση των  πεσμένων φύλλων από τις προσταγές του ανέμου. Φύλλα που γυροβολούν την πλατεία. Πότε πότε κάποιο φύλλο γίνεται άνεμος και σπρώχνει τα άλλα φύλλα. Μερικά φύλλα στροβιλίζονται μαζί. Σιγά σιγά η κίνηση μεταφέρεται στο χαμηλό επίπεδο. Η κίνηση των φύλλων συνεχίζεται στο χαμηλο έπίπεδο μέχρι μια αόρατη σκούπα να τα σπρώξει  στο κύκλο της ομάδας.

2.      Γνωριμία με το έργο
( Αντικείμενα :  ένα πράσινο μαντήλι, ένα ψηλό ποτήρι διακοσμημένο με κόκκινο και πράσινο βελούδο ώστε να θυμίζει τριαντάφυλλο γεμάτο με κόκκινο κρασί, ένα μπλέ ψηλό μπουκάλι με κρασί  )
Ο εμψυχωτής προσφέρει στην ομάδα το ποτήρι να πιούν χωρίς να έχει ανακοινώσει το περιεχόμενό του. Το δίνει στον πρώτο και ένας ένας το περνάει στο διπλανό του. Στο τέλος, το ποτήρι φθάνει στον εμψυχωτή και το τοποθετεί πάνω στο πράσινο μαντήλι, δίπλα στο μπουκάλι.
Ο εμψυχωτής αφηγείται το κείμενο έως το σημείο όπου το άνθος της τριανταφυλλιάς έγινε κόκκινο από το αίμα της καρδιάς του αηδονιού. Έχει ξημερώσει, το αηδόνι είναι νεκρό και το τριαντάφυλλο είναι έτοιμο. Στο σημείο της περιγραφής της νύχτας ο εμψυχωτής γεμίζει αργά αργά, για το υπόλοιπο της αφήγησης, το ποτήρι με κρασί από το μπλε μπουκάλι.

Πρώτες επισημάνσεις για το κείμενο
Για ποιούς λόγους πιστεύετε ότι δεν υπάρχει κανένα κόκκινο τριαντάφυλλο στο κήπο του νεαρού;
Υπάρχει άλλος τρόπος να καταφέρει αυτό που θέλει ο νεαρός;
Αν ο νεαρός μιλούσε τη γλώσσα των πουλιών τι θα έλεγε στο αηδόνι;
Ποιά είναι η θέση της κοπέλας για το νεαρό;
Τι θα συμβούλευε το αηδόνι;
Τι μπορεί να συμβολίζει το αηδόνι στην ιστορία σχετικά με  τον νεαρό;
Έκανε καλά το αηδόνι που επέλεξε να αφήσει τις ομορφιές της ζωής για να βοηθήσει τον νεαρό να βρεί την ευτυχία του;
Τι μπορεί να συμβούλεψε η βελανιδιά το αηδόνι;
Τι μπορεί να συμβούλεψε η σαύρα το αηδόνι;
Τι συναισθήματα και ποιές σκέψεις κυριαρχούσαν στο αηδόνι εκείνη τη νύχτα;
Τι μπορεί να έλεγε ο νεαρός στο αηδόνι αν το αντίκρυζε νεκρό στο κήπο του με το αγκάθι στη καρδιά;


3.      Δημιουργία νέου δραματικού  περιβάλλοντος
Τεχνική : καθοδηγημένος αυτοσχεδιασμός
Περπατάμε στο χώρο. Βρισκόμαστε στο κήπο του νεαρού. Ο κήπος είναι γεμάτος λουλούδια, δέντρα, πουλιά, έντομα, πέτρες, χώμα. Περπατάμε με ελαφρό πάτημα σαν να πατάμε σε χώμα μαλακό ανάμεσα σε λουλούδια και παρατηρούμε με τη φαντασία μας, μυρίζουμε το κήπο.

Τεχνική: Ανίχνευση της σκέψης και της κοινωνικής κατάστασης
Με το χτύπημα από τις κλάβες παγώνει η κίνηση. Ο εμψυχωτής ρωτά έναν έναν τι είναι ή τι παρατηρεί στο κήπο.

Τεχνική: Δομημένος αυτοσχειδασμός
Συνάντηση του νεαρού με τη κοπέλα. Συζητούν για τον αυριανό χορό και για τη σχέση τους. Οι υπόλοιποι είμαστε τα αηδόνια ή κάποιο άλλο στοιχείο του κήπου που παρακολουθούμε τη συζήτηση.

Τεχνική : Περίγραμμα του χαρακτήρα
Περίγραμμα του χαρακτήρα για το νεαρό πάνω στις σκέψεις του και τα συναισθήματά του για το πρόβλημα που προέκυψε ή για τη κοπέλα ανάλογα με ζητήματα που προέκυψαν από τον προηγούμενο αυτοσχεδιασμό.

Τεχνική: Καταγραφή και ανάγνωση ημερολογίου
Κίνηση στο χώρο. Γινόμαστε αηδόνια στο κήπο. Βρίσκουμε τη δική μας θέση στο κήπο στη μέση του οποίου βρίσκεται η βελανιδιά. Κάθε ένας καταγράφει στο ημερολόγιό του τις σκέψεις του για το αν θα θυσιαστεί για να το κόκκινο τριαντάφυλλο και την ευτυχία του νεαρού. Όποιος τελειώνει, ακουμπά το ημερολόγιό του στις ρίζες της βελανιδιάς που βρίσκονται στο κέντρο του κήπου. Όταν τελειώσουν όλοι, ένας παίρνει το ρόλο της βελανιδιάς και διαβάζει τα ημερολόγια δυνατά.

Τεχνική : Δομημένος αυτοσχεδιασμός
Δύο καρέκλες στο κέντρο. Ο νεαρός και το αηδόνι. Συζητούν για το πρόβλημα του νεαρού, το τρόπο που μπορεί να λυθεί,  και τις προθέσεις του αηδονιού. Στον αυτοσχεδιασμό μπορεί να μπεί και η κοπέλα ή η βελανιδιά.

Τεχνική : Διάδρομος της συνείδησης
Για το αηδόνι γύρω από το τι να κάνει για το πρόβλημα του νεαρού.

Τεχνική : Δραματοποιημένη αφήγηση
Περπατάμε στο χώρο. Τα φώτα χαμηλώνουν . Γινόμαστε ζευγάρια. Ο εμψυχωτής αφηγείται την ιστορία στο σημείο που τη νύχτα το αηδόνι συναντά το τριαντάφυλλο μέχρι το σημείο που πεθαίνει. Στο τέλος της αφήγησης κάθε ζευγάρι πρέπει να έχει καταλήξει σε μία παγωμένη εικόνα.

Επιστροφή στο κύκλο της ομάδας. Κλείνουμε το μύθο συζητώντας για όσα βιώσαμε. Σε αυτό το σημείο μπορεί ο αφηγητής ανάλογα με την ανάγκη της ομάδας να διαβάσει το τέλος της ιστορίας.
Προχωράμε προσπαθώντας ο καθένας να σκεφθεί τι θα ήθελε πολύ στη ζωή του  και τι θα μπορούσε να κάνει  για να το αποκτήσει.  Ο καθένας μόνος του ή σε ομάδες οργανωνει ενα αυτοσχεδισμο η παγωμένη εικόνα σχετικά με το παραπάνω προβληματισμό.



 Νίκη Σαμίου
           
           


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου